Διεθνής πρακτική
Έξι εκτενή παραδείγματα για το πώς νοσοκομεία ανέθεσαν, τοποθέτησαν και φρόντισαν έργα τέχνης, και στη συνέχεια σύντομες περιγραφές άλλων προγραμμάτων. Όσα δεν βρέθηκαν στις πηγές επισημαίνονται ως μη αναφερόμενα.
Οι περιγραφές αυτές τεκμηριώνουν καλλιτεχνικές προσεγγίσεις και τρόπους ανάθεσης. Δεν είναι πρόσθετες μελέτες εκβάσεων υγείας. Το υλικό των πηγών περιλαμβάνει περιγραφές από τους φορείς, περιγραφές έργων και δευτερογενείς αναφορές.
Τα γλυπτά ζώων του Robert Israel εντάσσονται στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα για τους κοινόχρηστους χώρους του κτιρίου. Αποτελούν παραδείγματα αξιοποίησης της κλίμακας, αναγνωρίσιμων μορφών και σημείων αναφοράς στις διαδρομές άφιξης των οικογενειών.
Πηγή: The Art of Healing: Johns Hopkins Hospital by Perkins + Will (R-23) · Sculptures and Furniture | Johns Hopkins Medicine (R-24)
Η συλλογή περιλαμβάνει έργα σε εσωτερικούς χώρους και γλυπτά σε διαμορφωμένους υπαίθριους χώρους. Η ιστορία της αποτελεί παράδειγμα μακροχρόνιας συλλεκτικής δραστηριότητας του φορέα, όχι τεκμήριο ότι κάποιο μεμονωμένο έργο προκάλεσε νευρολογική αποκατάσταση.
Πηγή: History of the Collection - Cedars-Sinai (R-25) · Cedars adds artworks to its Healing Garden - Beverly Press (R-26)
Το The Miraculous Journey του Damien Hirst αποτελείται από μια σειρά μνημειακών μπρούντζινων γλυπτών στη διαδρομή προς ένα νοσοκομείο γυναικών και παιδιών. Στο εσωτερικό, το Qatar Foundation αναφέρει περισσότερα από εξήντα έργα τέχνης, μεταξύ των οποίων μακέτες, πίνακες και διαδραστικά έργα (PAH-075). Το κτίριο, σχεδιασμένο από το γραφείο Pelli Clarke & Partners, οργανώνεται γύρω από τρία αίθρια που περιγράφονται ως εσωτερικοί θεραπευτικοί κήποι. Δεν εντοπίστηκε αξιολόγηση του καλλιτεχνικού προγράμματος. Δείτε την επισκόπηση για τον Κόλπο και τη Μέση Ανατολή.
Πηγή: Miraculous Journey Sculptures by Damien Hirst - Visit Qatar (R-27) · The Miraculous Journey - Wikipedia (R-29) · Καταγραφή γλυπτού
Το Skyhorn του Wowhaus συνδυάζει ένα γλυπτικό αντικείμενο με μια ακουστική εμπειρία. Μπορεί να το δει κανείς παθητικά, αλλά ο ήχος και η αλληλεπίδραση είναι ξεχωριστά στοιχεία.
Πηγή: Interactive Art Helps Heal Patients at New Bayfront Medical Building (R-33)
Το Spot του Donald Lipski δείχνει έναν σκύλο Δαλματίας να ισορροπεί ένα ταξί, ως εμφανές σημείο αναφοράς στην είσοδο. Η πρόθεση του καλλιτέχνη να αποσπάσει την προσοχή και να προσφέρει χαρά πρέπει να διακρίνεται από εκβάσεις υγείας που έχουν αξιολογηθεί.
Οι πηγές περιγράφουν υπαίθρια γλυπτά, μεταξύ των οποίων το Harlequin του David Hayes και το Opening Doors του Christopher Weed. Πρόκειται για παραδείγματα τέχνης στο νοσοκομειακό συγκρότημα· τα προτεινόμενα νοήματά τους αποτελούν επιμελητικές ερμηνείες.
Πηγή: How Hospital Art Collections Became Very Personal - ARTS Blog | (R-38)
Το Wordfall των Francie Hester και Lisa Hill ενσωματώνει ποίηση ενός ασθενούς σε μια κρεμαστή εγκατάσταση. Άλλα έργα του νοσοκομειακού συγκροτήματος περιλαμβάνουν γλυπτά σε υπαίθριες βεράντες και κήπους.
Πηγή: The Meaning behind the Stunning Sculpture at MSK's Josie (R-39) · Memorial Sloan Kettering | Mysite - Kim Dickey (R-41)
Η συλλογή της κλινικής περιλαμβάνει το Man and Freedom του Ivan Meštrović. Η ιστορία του δείχνει την απόκτηση και τη μακροχρόνια διαχείριση ενός έργου μέσα από αλλαγές στα κτίρια του νοσοκομείου.
Πηγή: The Art of the Mayo Clinic - Second Hand Roses - WordPress.com (R-42) · Καταγραφή γλυπτού
Το May/September του Rob Ley διαμορφώνει την πρόσοψη του κτιρίου στάθμευσης του Eskenazi. Το Double Exposure του ίδιου καλλιτέχνη είναι διαφορετική ανάθεση στο Kaiser Permanente, στο Dublin της Καλιφόρνιας. Η αρχική έκθεση συνέχεε τα δύο έργα.
Πηγή: Rob Ley Studio: May/September, Eskenazi Hospital (UPD-06) · 1522 Kaiser Public Art - Dublin - IIS Windows Server (R-43)
Η συλλογή της King County στο Harborview εντάσσει έργα δημόσιας ανάθεσης σε ένα νοσοκομείο αντιμετώπισης τραυματισμών. Οι στόχοι του προγράμματος πρέπει να διακρίνονται από τις επιδράσεις που έχουν μετρηθεί.
Πηγή: At Harborview Medical Center, hundreds of artworks inspire healing (R-44)
Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα για παιδιά περιλαμβάνει στοιχεία που διεγείρουν την οπτική περιέργεια και ενθαρρύνουν το παιχνίδι. Τα διαδραστικά έργα και οι δραστηριότητες με καθοδήγηση πρέπει να διακρίνονται από την παθητική έκθεση σε έργα του χώρου.
Τα νοσοκομεία Mount Vernon και Milton Keynes προσφέρουν παραδείγματα γλυπτών μνήμης και έργων με αναφορά στην κοινότητα. Η δωρεά, η απόδοση τιμής στη μνήμη προσώπων και η διευκόλυνση του προσανατολισμού αποτελούν διακριτούς σκοπούς ανάθεσης.
Πηγή: Art installations for hospitals - NHS Forest (R-46) · The Collection Story - Arts for Health Milton Keynes (R-47)
Τα Dandelion Clocks και Balloon Trees αξιοποιούν το φως, το χρώμα και αναγνωρίσιμες μορφές σε παιδιατρικά νοσοκομεία. Το CHI τα καταγράφει ως μέρος του καλλιτεχνικού του προγράμματος.
Πηγή: Children’s Health Ireland: Arts in Health Programme (UPD-07)
Ο κήπος συνδυάζει καθίσματα, σχεδιασμό του χώρου, φως και διαδραστικά στοιχεία. Τυχόν όφελος αφορά το σύνθετο αυτό περιβάλλον ως σύνολο, εκτός αν τα επιμέρους στοιχεία του αξιολογηθούν χωριστά.
Πηγή: H. 卢里芝加哥儿童医院/ Mikyoung Kim Design | 谷德设计网 (R-49) · Pediatric Healthcare Design Case Study | PDF | Sustainability - Scribd (R-50)
Το Nature Trail του Jason Bruges Studio αποκρίνεται στην κίνηση των ανθρώπων στους διαδρόμους του νοσοκομείου. Αποτελεί χρήσιμο παράδειγμα διαμόρφωσης του οπτικού περιβάλλοντος, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αποκρίνεται στον θεατή το διαφοροποιεί από μια στατική τοιχογραφία.
Πηγή: Nature Trail | Great Ormond Street Hospital (CS-01) · On the Nature Trail | Great Ormond Street Hospital (CS-02) · Άλλο έργο στον ίδιο φορέα: Kinds of Life
Το Creature του Alexander Knox είναι ένα μεγάλο έργο στο αίθριο, ενταγμένο στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα του νοσοκομείου. Τα συναφή εργαστήρια περιλαμβάνουν καλλιτεχνική δημιουργία και δεν πρέπει να θεωρούνται τεκμηρίωση για τις επιδράσεις της θέασης του γλυπτού.
Πηγή: Premier unveils hospital's state-of-the-art 'creature' comforts | RCH (CS-06) · Καταγραφή γλυπτού
Οι θεματικοί κοινόχρηστοι χώροι συνδυάζουν κατασκευές που αναπαριστούν δέντρα, σκαλιστές μορφές ζώων, γραφικά και ήχο. Το παράδειγμα αφορά ένα συνολικό περιβάλλον, όχι μια παρέμβαση που περιορίζεται στη γλυπτική.
Πηγή: Nationwide Childrens Counts Down to New Campus Opening (CS-12) · Nationwide Children's Hospital - Ralph Appelbaum Associates (CS-13)
Το Buerger Center συνδυάζει δημόσιους χώρους και σχεδιασμό τοπίου. Στο ξεχωριστό κτίριο Hub for Clinical Collaboration έχει ανατεθεί η δημιουργία τοιχογραφίας· τα κτίρια και τα έργα αυτά δεν πρέπει να συγχέονται.
Πηγή: Most Intriguing Projects Of 2016 - Hidden City Philadelphia (CS-15) · Mural Design | The Children's Hospital of Philadelphia (CS-16)
Το Party Hat (Orange) του Jeff Koons κατέχει εξέχουσα θέση στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα που υποστηρίζουν οι Joan και Irwin Jacobs. Αποτελεί παράδειγμα επένδυσης ενός φορέα στη σύγχρονη τέχνη, χωρίς να τεκμηριώνει κλινική επίδραση.
Πηγή: Monumental Sculpture by Jeff Koons Debuts at Jacobs Medical Center (CS-23) · 'Jubilant' Sculpture by Jeff Koons Joins Healing Arts Collection at (CS-24) · Joan K. Jacobs Healing Arts Collection (CS-25)
Η αρχική έκθεση απέδιδε στο MD Anderson έργα από διαφορετικούς φορείς του Χιούστον. Η καταγραφή γλυπτών της περιοχής διατηρείται ως ευρύτερο πλαίσιο· η θέση κάθε έργου πρέπει να διασταυρώνεται με τον φορέα στον οποίο ανήκει.
Πηγή: Outdoor Sculpture in the Medical Center - The TMC Library (CS-27)
Το Buckyball του Leo Villareal είναι φωτιζόμενο σημείο αναφοράς που συνδέεται με το Stanford Hospital. Οι αναφορές του προσωπικού σε αυτό δείχνουν ότι το έργο αναγνωρίζεται· δεν τεκμηριώνουν βελτίωση στη διατήρηση του προσωπικού ή στην ποιότητα της περίθαλψης.
Πηγή: New Stanford Hospital inspires gingerbread masterpieces (CS-29) · At new hospital, art and nature aim to benefit healing (R-05)
Το Signs of Compassion του Miggs Burroughs χρησιμοποιεί φωτογραφίες των οποίων η εικόνα αλλάζει ανάλογα με τη θέση του θεατή. Η ενθάρρυνση της κίνησης είναι σχετική με τον σχεδιασμό χώρων αποκατάστασης, αλλά τυχόν κλινική βελτίωση της κινητικότητας χρειάζεται χωριστή αξιολόγηση.
Πηγή: Artwork Fosters Healing at Burke Rehabilitation Hospital (CS-31) · Burke Unveils New Art Installation Signs of Compassion - Patch (CS-32) · Our News - The Fine Art Program and Collection at Montefiore Einstein (CS-33)
Οι πηγές περιγράφουν έργα τέχνης που ανατέθηκαν για τους χώρους του νοσοκομείου, μεταξύ των οποίων έργο του Andreas Eriksson. Οι ισχυρισμοί ότι τα υφαντά έργα μειώνουν την καρδιακή συχνότητα ή τον θόρυβο σε βαθμό κλινικά σημαντικό δεν υποστηρίζονται εδώ από αξιολόγηση των συγκεκριμένων έργων.
Πηγή: Karolinska University Hospital in Solna | White Arkitekter (CS-39) · Andreas Eriksson – Weavings, sketches - Skissernas Museum (CS-40) · Art commissions within hospital wards at Karolinska University (CS-43)
Το παράδειγμα αφορά τον βιοφιλικό σχεδιασμό νοσοκομείου και τους κήπους του. Διατηρείται ως στοιχείο του περιβαλλοντικού πλαισίου, εκτός της κύριας τεκμηρίωσης για τοποθετημένα έργα τέχνης.
Πηγή: A Literature Review and Case Study of Khoo Teck Puat Hospital (CS-50)
Τα έργα του Olafur Eliasson αποτελούν παραδείγματα ενσωμάτωσης της τέχνης στην αρχιτεκτονική νοσοκομείων. Οι καθρέφτες, το φως και οι γεωμετρικές οπτικές εντυπώσεις αποτελούν καλλιτεχνικά στοιχεία· τυχόν ψυχολογικές επιδράσεις μένει να αξιολογηθούν.
Πηγή: Spejlpavillon til nyt hospital i Gødstrup - Ny Carlsbergfondet (CS-51) · Olafur Eliasson: Verden set oppefra - Ny Carlsbergfondet (CS-52) · A Danish Hospital Gets a Light-Filled Addition - Metropolis (CS-53) · Your Explorative Movement, Olafur Eliasson - What I See (CS-54)
Ο Keith Haring ζωγράφισε τοιχογραφία στο Woodhull Hospital το 1986.
Το νοσοκομείο συνδυάζει μια συλλογή έργων με συνεργασίες με την πόλη και μουσεία. Τα ιστορικά έργα, τα μόνιμα γλυπτά και οι προσωρινές εκθέσεις πρέπει να προσδιορίζονται χωριστά και όχι να αντιμετωπίζονται ως ενιαία κλινική παρέμβαση.
Πηγή: Leendert Bolle Erasmus (1937) - Rotterdam - BKOR (CS-61) · "POP UP BUBBLES" BY ARTIST NADIM KARAM, AT ERASMUS MC (CS-65) · Erasmus-Medisch-Centrum - De Rotterdam Weekend Tours (CS-66) · Human figures admitted to hospital (CS-67)
Κανένα παράδειγμα δεν αντιστοιχεί στην αναζήτηση.
Κάθε παράδειγμα ακολουθεί την ίδια δομή. Τα γράμματα σε αγκύλες παραπέμπουν στις αριθμημένες πηγές στο τέλος κάθε παραδείγματος. Τα παραδείγματα περιγράφουν πρακτική· δεν αποτελούν τεκμήρια επιδράσεων στην υγεία.
Κλίβελαντ, Οχάιο, Ηνωμένες Πολιτείες
Επιμελημένη συλλογή σύγχρονης τέχνης με εσωτερικό πρόγραμμα τέχνης
Η Cleveland Clinic συγκρότησε Επιτροπή Αισθητικής το 1983 και ίδρυσε το 2006 το Art Program, μέρος του Arts & Medicine Institute [C1]. Ο δηλωμένος σκοπός του προγράμματος είναι να εμπλουτίζει, να εμπνέει και να ζωντανεύει την εμπειρία ασθενών, επισκεπτών, εργαζομένων και της κοινότητας και να αντανακλά τις βασικές αξίες του φορέα [C1]. Σήμερα η κλινική περιγράφει τη συλλογή της ως δημιουργό ενός περιβάλλοντος ελπίδας, παρηγοριάς και ίασης, με κάθε έργο να επιλέγεται από ομάδα εργαζομένων με εξειδίκευση στην τέχνη [C2].
Η επιλογή γίνεται με επιμελητικά κριτήρια. Το 2011 το πρόγραμμα είχε εκτελεστική διευθύντρια, δύο επιμελητές, συντονιστή, τεχνικό εγκατάστασης έργων και υπεύθυνο καταγραφής· επέλεγε αποκτήματα, γνωμοδοτούσε για δωρεές και φρόντιζε την τοποθέτηση, την καταγραφή και τη συντήρηση σε όλες τις εγκαταστάσεις [C1]. Η συλλογή εστιάζει στη σύγχρονη τέχνη και είναι σκόπιμα ποικίλη· οι πίνακες ζωγραφικής αποκτώνται σπανιότερα επειδή είναι εύθραυστοι σε νοσοκομειακό περιβάλλον [C1]. Για νέα κτίρια, η ομάδα μπορούσε να αρχίσει τον σχεδιασμό έως και δύο χρόνια πριν από την κατασκευή, συζητώντας τον φωτισμό και τη ροή των ασθενών με αρχιτέκτονες και διοικητικά στελέχη [C1]. Το Cleveland Soul του Jaume Plensa ανατέθηκε για την κύρια είσοδο του Miller Family Pavilion· η επιμελήτρια εξήγησε ότι ο φορέας ήθελε ένα έργο εισόδου που να μιλά για την ποικιλομορφία ασθενών από περισσότερες από 80 χώρες, και το πρόσωπο της μορφής μένει κενό για να αντιπροσωπεύει κάθε επισκέπτη [C1]. Η συλλογή αριθμούσε σχεδόν 4.500 έργα το 2011 [C1] και περισσότερα από 7.000 το 2024, μεταξύ των οποίων περισσότερα από 45 έργα για συγκεκριμένους χώρους [C3].
Η Pumpkin της Yayoi Kusama βρίσκεται σε πολυσύχναστο σημείο του χώρου υποδοχής του Miller Family Pavilion και είναι από τα πρώτα έργα που βλέπουν οι επισκέπτες· το προσωπικό την περιγράφει ως συνηθισμένο σημείο συνάντησης [C3]. Το κείμενο του 2011 αναφέρει τον προσανατολισμό μεταξύ των λειτουργιών της συλλογής, μαζί με την απόσπαση της προσοχής και την ανακούφιση από το άγχος [C1]. Σύμφωνα με τις πηγές, πάνω από το 90% της συλλογής εκτίθεται [C3].
Την επιλογή την καθοδηγούν επιμελητές και όχι επιτροπές ασθενών [C1, C2]. Μια τεκμηριωμένη εξαίρεση είναι το Dawn (2021), υπαίθριο έργο βίντεο και γλυπτικής που δημιουργήθηκε με μέλη της κοινότητας στα όρια της γειτονιάς Fairfax [C3]. Επίσημη διαβούλευση με ασθενείς ή προσωπικό για τα έργα των εισόδων: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν.
Οι δωρητές έχουν άμεσο ρόλο. Η Pumpkin ήταν δωρεά του Robert M. Kaye, πρώην προέδρου του Arts & Medicine Leadership Board [C2, C3]· άλλη μεγάλη ανάθεση και ο ηχητικός οδηγός της συλλογής χρηματοδοτήθηκαν από δωρεές [C1]. Η ομάδα χρησιμοποιεί βάση δεδομένων για να καταγράφει τις θέσεις των έργων και τις εγκεκριμένες αναφορές δημιουργού [C3]. Προϋπολογισμοί του προγράμματος και κόστος συντήρησης: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν.
Έρευνα ασθενών σε επίπεδο συλλογής δημοσιεύθηκε το 2014 (PAH-024)· οι συμμετέχοντες αυτοεπιλέχθηκαν και δεν υπήρχε ομάδα σύγκρισης. Η κλινική αναφέρει επίσης έρευνα του 2024 με περισσότερους από 1.000 ανθρώπους, στην οποία σχεδόν τα τρία τέταρτα δήλωσαν ότι η τέχνη βελτίωσε τη διάθεσή τους και μείωσε το άγχος [C2]· οι μέθοδοί της δεν δημοσιεύονται στις πηγές που εξετάστηκαν. Το ίδιο το άρθρο του 2011 σημείωνε ότι καμία μελέτη για την εικαστική τέχνη στην κλινική δεν είχε την αυστηρότητα της έρευνάς της για τη μουσική [C1]. Αξιολόγηση ειδικά του Cleveland Soul ή της Pumpkin: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν.
Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
Πρόγραμμα τέχνης ενσωματωμένο σε νέο νοσοκομείο από την αρχή
Το Chelsea and Westminster Hospital λειτούργησε το 1993. Το φιλανθρωπικό του ίδρυμα, το CW+, αναφέρει ότι πρόγραμμα τέχνης υπήρχε από την αρχή, με το γλυπτό The Acrobat του Allen Jones ενσωματωμένο στη θεμελίωση του αιθρίου [W1]. Το ίδρυμα παρουσιάζει τον αρχικό σχεδιασμό του νοσοκομείου ως συνειδητή απομάκρυνση από τα απρόσωπα νοσοκομειακά κτίρια [W1]. Το CW+ περιγράφει τον σημερινό στόχο του ως βελτίωση των νοσοκομείων και της εμπειρίας ασθενών, οικογενειών και προσωπικού μέσω της τέχνης και του σχεδιασμού [W4].
Η συλλογή περιλαμβάνει σήμερα περισσότερα από 2.000 έργα, μεταξύ των οποίων έργα κατά παραγγελία, και εκτείνεται από πίνακα του Paolo Veronese του 16ου αιώνα στο παρεκκλήσι έως σύγχρονα ψηφιακά έργα [W2]. Παράλληλα με τα μόνιμα έργα, το πρόγραμμα RELAX Digital αναθέτει κινούμενες εικόνες και εγκαταστάσεις για χώρους αναμονής και θεραπείας [W2]. Οι αναθέσεις και οι αποκτήσεις γίνονται από το πρόγραμμα τέχνης του ιδρύματος. Κριτήρια και επιτροπή επιλογής για τις μόνιμες αναθέσεις: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν.
Κύριος χώρος είναι το αίθριο: το The Acrobat διατρέχει τους κατώτερους ορόφους και το Falling Leaves της Sian Tucker κρέμεται στο αίθριο του ισογείου [W2]. Η θέση των έργων συνδέεται με τον προσανατολισμό: το CW+ περιγράφει ένα έργο από πλακίδια στον τρίτο όροφο ως κρίσιμο για τον προσανατολισμό [W2]. Από το 2016 το ίδρυμα εφαρμόζει Οδηγό Προτύπων Σχεδιασμού, βασισμένο σε έκθεση της Arup, με αρχές που περιλαμβάνουν τον προσανατολισμό, το χρώμα και την εικαστική και συμμετοχική τέχνη, μαζί με τον φωτισμό, την ακουστική και την ποιότητα του αέρα [W3]. Οι πηγές του CW+ και ένα αρχειακό τεκμήριο διαφέρουν ως προς το ύψος και τον ακριβή τίτλο του The Acrobat· βλ. την καταγραφή W-01.
Το CW+ διαθέτει χώρους για περιοδικές εκθέσεις τοπικών συνεργατών και καλλιτεχνών [W2] και ανανεώνει τα έργα στο δεύτερο νοσοκομείο του ώστε να αντανακλούν την κοινότητα του West Middlesex [W2]. Συμμετοχή ασθενών ή προσωπικού στις αρχικές αναθέσεις του 1993: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν.
Η τέχνη χρηματοδοτείται μέσω του ιδρύματος. Το γλυπτό κουτί δωρεών του Eduardo Paolozzi, The Healing Arts (ανάθεση 1997), βρίσκεται στην κεντρική υποδοχή, και οι δωρεές που συγκεντρώνει συμβάλλουν στη χρηματοδότηση του προγράμματος [W2]. Ρυθμίσεις και κόστος συντήρησης των μεγάλων έργων του αιθρίου: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν.
Το CW+ έχει ξεχωριστό άξονα έρευνας και αξιολόγησης στο πρόγραμμα τέχνης του [W4], και ο Οδηγός Προτύπων Σχεδιασμού αναφέρει ότι το ίδρυμα κοινοποιεί τα ευρήματά του μέσω αξιολόγησης [W3]. Το ίδρυμα παραθέτει μαρτυρίες ασθενών και γονέων που περιγράφουν την τέχνη ως απόσπαση από τις ανησυχίες τους και ως οικεία συντροφιά κατά τη θεραπεία [W4]· πρόκειται για μαρτυρίες, όχι για μετρημένες εκβάσεις. Μια τριετής μελέτη για τις εικαστικές και παραστατικές τέχνες στο νοσοκομείο, που δημοσίευσε η Rosalia Staricoff το 2003, συνοψίζεται από το Paintings in Hospitals ως μελέτη που ανέφερε μικρότερο άγχος και κατάθλιψη σε ορισμένες ομάδες ασθενών και θετικές απόψεις του προσωπικού [P1]· η μελέτη δεν αποτελεί ακόμη εγγραφή της βιβλιοθήκης και οι μέθοδοί της δεν έχουν αξιολογηθεί εδώ. Αξιολόγηση ειδικά του The Acrobat ή του Falling Leaves: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν.
Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
Έργα προσαρμοσμένα στον χώρο μέσα σε μια ανάπλαση δεκαετιών
Το Great Ormond Street Hospital (GOSH) δηλώνει ότι βρίσκεται στο μέσον ενός τεσσαρακονταετούς προγράμματος ανάπλασης που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, με την τέχνη κεντρική στον στόχο να δημιουργηθούν χώροι υγείας παγκόσμιου επιπέδου [G1]. Σύμφωνα με το νοσοκομείο, η συλλογή του αποσκοπεί να κάνει το νοσοκομείο ζεστό και φιλόξενο, να αποσπά την προσοχή, να μειώνει το άγχος και να προσφέρει στιγμές χαράς [G2].
Την τέχνη υλοποιεί ειδική ομάδα, το GOSH Arts, σε συνεργασία με συναδέλφους από όλο τον φορέα [G1]. Για το Zayed Centre for Research, η ομάδα συνεργάστηκε με τους αρχιτέκτονες, την ομάδα μελέτης και κλινικούς «πρεσβευτές» για να αναθέσει ένα πρόγραμμα προσαρμοσμένο στον χώρο [G1]. Το Kinds of Life της Random International, κινούμενο γλυπτό στην καρδιά του κτιρίου, παραπέμπει στο ανθρώπινο γονιδίωμα και διαμορφώθηκε μέσα από συζητήσεις με τους ερευνητές που εργάζονται εκεί [G1]. Η συλλογή περιλαμβάνει περισσότερα από 350 έργα, μεταξύ των οποίων γλυπτά και εγκαταστάσεις για συγκεκριμένους χώρους [G2]. Στο ίδιο κέντρο, το ξύλινο ανάγλυφο οκτώ μέτρων του Mark Titchner αντλεί το κείμενό του από την Helen Keller και παραπέμπει στη συνεργατική προσέγγιση του κτιρίου στην έρευνα και τη φροντίδα [G1]. Η επιμελήτρια περιγράφει το πρόγραμμα του 2021 ως αφιερωμένο στη βιοφιλία και αναφέρει ότι το θέμα θα διαμόρφωνε τη στρατηγική τέχνης για το νέο Children’s Cancer Centre, που θα μεταμόρφωνε την πρόσοψη και την είσοδο του νοσοκομείου [G1].
Τα έργα αντιστοιχίζονται σε διαδρομές και χώρους. Το Nature Trail του Jason Bruges Studio τοποθετεί ένα κινούμενο δάσος στους διαδρόμους που ακολουθούν τα παιδιά προς το χειρουργείο, για να τα ηρεμεί και να αποσπά την προσοχή τους [G1]. Ένα απτικό έργο για τον εσωτερικό κήπο προέκυψε από καλλιτεχνική φιλοξενία [G1]. Μια εγκατάσταση με κελαηδίσματα και ήχους περιβάλλοντος σηματοδοτεί την είσοδο του εστιατορίου προσωπικού και οικογενειών, προσφέροντας ανάπαυλα από τους κλινικούς χώρους [G1]. Το χάλκινο Peter Pan and Tinker Bell μετακινήθηκε από την κύρια είσοδο κατά την κατασκευή του Children’s Cancer Centre, με δηλωμένο σχέδιο να επιστρέψει στη νέα είσοδο (βλ. καταγραφή W-07).
Το GOSH αναφέρει ότι πολλά έργα αναπτύχθηκαν σε συνεργασία με την κοινότητά του [G2]. Κατά τη φιλοξενία της, η καλλιτέχνιδα Dana Al Mazrouei οργάνωσε εργαστήρια για τη γενετική με παιδιά, νέους και οικογένειες, από τα οποία προέκυψε το The Same and Different στον εσωτερικό κήπο [G1]. Δηλωμένος στόχος της στρατηγικής τέχνης για το Children’s Cancer Centre είναι να συμμετέχουν παιδιά και νέοι στη δημιουργία των έργων του νέου κτιρίου· κατά την κατασκευή, καλλιτέχνες συνεργάστηκαν με παιδιά από τοπικά σχολεία και κοινοτικά κέντρα για τα πετάσματα γύρω από το εργοτάξιο [G3]. Πώς σταθμίστηκαν οι απόψεις ασθενών στην επιλογή του Kinds of Life: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν.
Το GOSH Arts χρηματοδοτείται από το Great Ormond Street Hospital Charity [G3]. Η ομάδα περιλαμβάνει υπεύθυνη συλλογής [G3]. Προϋπολογισμοί και κόστος συντήρησης των κινητικών και ψηφιακών έργων: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν.
Πριν από τις αναθέσεις για το Children’s Cancer Centre, το GOSH Arts ανέθεσε στη Dr Nicky Sim ανεξάρτητη αξιολόγηση της συλλογής του, με 152 απόψεις ασθενών, οικογενειών και προσωπικού και μελέτες περίπτωσης πρόσφατων αναθέσεων [G3]. Η ετήσια επισκόπηση αναφέρει ότι ασθενείς και φροντιστές περιέγραψαν την τέχνη ως στήριγμα για τη συναισθηματική τους ευεξία και αφορμή για συζήτηση [G3]· η πλήρης έκθεση και οι μέθοδοί της δεν είναι δημόσιες στις πηγές που εξετάστηκαν. Αξιολόγηση ειδικά του Kinds of Life ή του Nature Trail: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν. Οι εκθέσεις για τις συμμετοχικές καλλιτεχνικές δράσεις του νοσοκομείου αφορούν τη δημιουργία τέχνης και τις παραστάσεις, που βρίσκονται εκτός του βασικού πεδίου της βιβλιοθήκης.
Αλ Ραγιάν, Ντόχα, Κατάρ
Μνημειακό αφηγηματικό γλυπτό και εσωτερική συλλογή σε νοσοκομείο γυναικών και παιδιών
Τα Qatar Museums παρουσιάζουν το The Miraculous Journey του Damien Hirst ως έργο για τη διαδικασία της ανθρώπινης αναπαραγωγής, που συντελείται καθημερινά στο Sidra Medicine, νοσοκομείο αφιερωμένο σε γυναίκες και παιδιά [S1]. Το Qatar Foundation, στο οποίο ανήκει το νοσοκομείο, τονίζει τον ρόλο της τέχνης στην εξανθρώπιση των νοσοκομείων [S2].
Το έργο ανατέθηκε μέσω των Qatar Museums για τον χώρο του Sidra Medicine (βλ. καταγραφή W-09). Το Qatar Foundation αναφέρει ότι διαθέτει περίπου 150 έργα τέχνης, πολλά από τα οποία αποκτήθηκαν μέσω προγράμματος «ποσοστό για την τέχνη» [S3]· οι τοπικοί καλλιτέχνες αντιστοιχούν στο 20% αυτής της συλλογής και οι καλλιτέχνες από την περιοχή και τον αραβικό κόσμο στο 40% [S3]. Η ανάθεση για το Sidra δόθηκε στον Damien Hirst, Βρετανό καλλιτέχνη [S7]. Αν τα έργα στο εσωτερικό του Sidra αποκτήθηκαν μέσω του προγράμματος: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν. Διαδικασία επιλογής της εσωτερικής συλλογής: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν.
Τα δεκατέσσερα χάλκινα γλυπτά αφηγούνται την κύηση από τη σύλληψη έως τη γέννηση, καταλήγοντας σε μορφή ύψους 14 μέτρων, την οποία τα Qatar Museums περιγράφουν ως ανατομικά ακριβή απεικόνιση νεογέννητου αγοριού, και βρίσκονται μπροστά από το νοσοκομείο [S1]. Το Qatar Foundation κατατάσσει το έργο, που αποκαλύφθηκε το 2013, στα δημόσια έργα τέχνης της Education City, όπου βρίσκεται το νοσοκομείο [S3]. Στο εσωτερικό, το Sidra διαθέτει περισσότερα από εξήντα έργα, μεταξύ των οποίων μακέτες, πίνακες και διαδραστικά έργα [S2]. Το κτίριο, σε σχεδιασμό Pelli Clarke Pelli, οργανώνεται γύρω από τρία μεγάλα αίθρια με φυσικό φως, ένα από τα οποία περιλαμβάνει κήπο [S4]. Το νοσοκομείο διαθέτει περισσότερα από 50 εξωτερικά ιατρεία και 400 κλίνες [S4]. Πώς ανταποκρίνεται το νοσοκομείο στο εύρος των αντιδράσεων του κοινού στα γλυπτά: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν.
Τα Qatar Museums προέβλεπαν ότι τα γλυπτά θα προκαλούσαν συζήτηση εντός και εκτός της χώρας [S1]. Τα έργα καλύφθηκαν από τη δημόσια θέα λίγο μετά την αποκάλυψή τους το 2013 και αποκαλύφθηκαν ξανά τον Νοέμβριο του 2018 [S6]. Οι αρμόδιοι δήλωσαν ότι η κάλυψη προστάτευε τα έργα κατά τις εργασίες που συνεχίζονταν, όμως το CNN, επικαλούμενο το Agence France-Presse, ανέφερε ότι ακολούθησε επικρίσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης [S6]. Κατά την εκ νέου αποκάλυψη, ειδική σε θέματα τέχνης του Qatar Foundation αναγνώρισε ότι δεν αναμενόταν όλοι να αρέσουν ή να κατανοούν τα γλυπτά [S6]. Τα Qatar Museums παρέχουν ερμηνευτικό υλικό για το έργο στα χίντι και στα ούρντου, καθώς και στα αγγλικά [S1]. Διαβούλευση με ασθενείς, προσωπικό ή το κοινό πριν από την τοποθέτηση: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν.
Το Qatar Foundation χρηματοδότησε την κατασκευή του νοσοκομείου [S4]. Προσφέρει ξεναγήσεις Art Trail στα έργα τέχνης της Education City [S3] και αναφέρει ξενάγηση Art Trail στη συλλογή του ίδιου του Sidra Medicine [S5]. Ποιος είναι υπεύθυνος για τη φροντίδα της εσωτερικής συλλογής: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν. Ρυθμίσεις συντήρησης για τα υπαίθρια χάλκινα γλυπτά: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν.
Αξιολόγηση των γλυπτών ή της εσωτερικής συλλογής: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν. Βλ. επίσης την επισκόπηση για τον Κόλπο και τη Μέση Ανατολή.
Ρότσεστερ, Μινεσότα, Ηνωμένες Πολιτείες
Διακυβέρνηση, θεματικές και διαχείριση έργων για επτά δεκαετίες
Η ένωση αποφοίτων της Mayo Clinic αποδίδει την ένταξη της τέχνης στην πεποίθηση των αδελφών Mayo ότι τα κτίρια πρέπει να είναι όμορφα μέσα και έξω, για το προσωπικό και για τους ασθενείς [M1]. Όταν η κλινική επεκτάθηκε τη δεκαετία του 1950, υπήρξε ανησυχία ότι ένα λειτουργικό σύγχρονο κτίριο θα έμοιαζε αποστειρωμένο· προτάθηκε λοιπόν πρόγραμμα τέχνης που θα ενσωμάτωνε την τέχνη στην αρχιτεκτονική [M1].
Ο πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου, Samuel F. Haines, ανέλαβε να δημιουργήσει ένα «Πρόγραμμα Τέχνης και Διακόσμησης», με τη συμβουλή καλλιτεχνών και αρχιτεκτόνων [M1]. Ορίστηκε θεματική, «Mirror to Man», με υποθεματικές όπως «Man and Home», «Man’s Desire for Knowledge» και «Man and Companionship»· μεγάλο μέρος του έργου ανέλαβε ο γλύπτης και εκπαιδευτικός τέχνης Warren T. Mosman από τη Μινεάπολη, ο οποίος θεωρούσε ότι η τέχνη πρέπει να απευθύνεται στους ανθρώπους [M1]. Επιλεγμένοι καλλιτέχνες προσκλήθηκαν στο Ρότσεστερ και τα σχέδιά τους εγκρίθηκαν από την Επιτροπή Κτιρίων και το Διοικητικό Συμβούλιο [M1]. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, το επίσημο Mayo Foundation Art Program αντικατέστησε τη θεματική με πλουραλιστική προσέγγιση, αποκτώντας σύγχρονα έργα και δεχόμενο δωρεές [M1].
Στο διαγνωστικό κτίριο δημιουργήθηκαν «κέντρα ενδιαφέροντος», ώστε ασθενείς και επισκέπτες να παρατηρούν έργα τέχνης καθώς περιμένουν και το προσωπικό να έχει ευχάριστο χώρο εργασίας [M1]. Το Man and Freedom του Ivan Meštrović, χάλκινο έργο 28 ποδών, ήταν αναρτημένο στη βόρεια όψη του Mayo Building επί 44 χρόνια, πριν μεταφερθεί τον Αύγουστο του 2000 στο αίθριο του Gonda Building [M1]. Μια σειρά τεσσάρων γλυπτών, το Man and Achievement, παραμένει στον ανατολικό τοίχο του κτιρίου, ενώ μια ακόμη εγκατάσταση, το Man and Recreation, εγκρίθηκε για τον νότιο τοίχο όταν αποφασίστηκε η επέκταση κατά εννέα ορόφους το 1966 [M1]. Νωρίτερα, το Plummer Building του 1928 είχε αξιοποιήσει τεχνίτες για τους λαξευτούς ψαμμίτες, τις ζωγραφισμένες οροφές και τις χάλκινες πόρτες του [M1].
Για το παιδιατρικό νοσοκομείο που κατασκευάστηκε το 1995 συγκεντρώθηκαν σχέδια χιλιάδων μαθητών, νοσηλευόμενων παιδιών και των αδελφών τους, και περισσότερα από 1.500 μεταφέρθηκαν σε πλακίδια για τις νέες παιδιατρικές μονάδες και μονάδες εντατικής θεραπείας που λειτούργησαν το 1996 [M1]. Συμμετοχή ασθενών στην επιλογή των μεγάλων γλυπτών: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν.
Η κλινική εκθέτει έργα από δωρεές, όπως δεκατρείς πολυελαίους Chihuly στο Gonda Building, και χρησιμοποιεί κονδύλια για να αναθέτει νέα έργα [M1]. Η απόκτηση σύγχρονων έργων περιγράφεται ως οικονομικότερη [M1]. Στο ευρύτερο σύστημα υγείας, το Luther Hospital στο Eau Claire απέκτησε τη δεκαετία του 1990 περισσότερα από 300 έργα περιφερειακών καλλιτεχνών [M1]. Εθελοντές κάνουν ωριαίες ξεναγήσεις τις καθημερινές στο Ρότσεστερ, στους χώρους υποδοχής διατίθενται έντυπα για την τέχνη, και τα έργα συνοδεύονται από ζωντανή μουσική και σχετικές εκδηλώσεις για ασθενείς, επισκέπτες και προσωπικό [M1]. Κόστος μετακίνησης του Man and Freedom και τακτικής συντήρησης: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν.
Αξιολόγηση της συλλογής ή μεμονωμένων γλυπτών: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν.
Σίδνεϊ, Νέα Νότια Ουαλία, Αυστραλία
Δημοσιευμένη στρατηγική τέχνης και υγείας με συν-σχεδιασμό από ιθαγενείς και πολυπολιτισμικές κοινότητες
Η στρατηγική τέχνης και υγείας της ανάπλασης στοχεύει σε έναν πολιτισμικά ασφαλή και φιλόξενο χώρο για ασθενείς, προσωπικό και επισκέπτες [L3]. Ο φορέας υλοποίησης περιγράφει τα έργα που σχεδιάστηκαν από κοινού ως έργα που φέρνουν σύνδεση με τη γη των Αβοριγίνων (Country), πολιτισμική ασφάλεια και χαρά στους χρήστες του νέου κτιρίου [L7]. Ο διευθυντής του έργου δήλωσε ότι η τέχνη προοριζόταν να υποδέχεται όλους, από την είσοδο έως τους κλινικούς χώρους, σε ένα πολιτισμικά ασφαλές περιβάλλον [L1].
Η City People περιγράφει τριετή διαδικασία συνδιαμόρφωσης με Αβορίγινες πρεσβύτερους, κλινικό προσωπικό και τοπικές κοινότητες. Η Venessa Possum συμμετείχε ως Αβορίγινη δημιουργική παραγωγός και οι ZAKPAGE, Barahanos Byrne και Leanne Watson Redpath ως καλλιτεχνικοί συντονιστές. Η Sarah Wang περιλαμβάνεται στην ομάδα του έργου [L4].
Ένα ψηφιακό έργο και ένα κρεμαστό γλυπτό, με κοινό τίτλο Burbangana, βρίσκονται στο φουαγιέ του νέου κτιρίου, στην κύρια είσοδο του νοσοκομείου [L2]· ο φορέας υλοποίησης τα περιγράφει ως γιορτή της γης των Αβοριγίνων και θερμή υποδοχή, ιδίως για οικογένειες ιθαγενών [L5]. Η πρώτη σειρά περιλάμβανε επίσης γραφιστικές επεμβάσεις σε τοίχους τεσσάρων ορόφων, σε χώρους ασθενών και κοινού [L3]. Έργα τοπικών καλλιτεχνών από πολυπολιτισμικές κοινότητες υπάρχουν σε όλο το κτίριο, μεταξύ άλλων στη μονάδα εντατικής νοσηλείας νεογνών και στις αίθουσες τοκετού [L1]. Το Flowers of Gandangara της Bibi Barba, στον νέο χώρο στάθμευσης, αναπτύχθηκε με Αβοριγίνες πρεσβυτέρους, την τοπική κοινότητα και τους αρχιτέκτονες του έργου [L6].
Η δημιουργική ομάδα ιθαγενών ZakPage σχεδίασε το Burbangana από κοινού με μέλη της τοπικής κοινότητας Αβοριγίνων και φορείς παραδοσιακής γνώσης· ο τίτλος είναι λέξη της γλώσσας Dharag που σημαίνει «πιάσε το χέρι μου και βοήθησέ με να σηκωθώ» [L2]. Η ομάδα του έργου και κλινικοί γιατροί συμμετείχαν σε «Walk on Country» με το Gandangara Local Aboriginal Land Council [L6]. Εκπρόσωποι πολυπολιτισμικών κοινοτήτων όρισαν τις θεματικές ενός κοινοτικού καλλιτεχνικού έργου, και τέσσερις τοπικοί καλλιτέχνες με προέλευση από κοινότητες μεταναστών και προσφύγων δημιούργησαν γραφιστικά έργα και εγκαταστάσεις [L2].
Η τέχνη υλοποιήθηκε στο πλαίσιο της δημόσια χρηματοδοτούμενης ανάπλασης [L1]. Προϋπολογισμός για την τέχνη και ρυθμίσεις συντήρησης: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν.
Αξιολόγηση των έργων τέχνης: Δεν αναφέρεται στις πηγές που εξετάστηκαν. Η στρατηγική 2024–2029 καλύπτει την επόμενη φάση [L3]. Τον Ιούλιο του 2026 παρουσιάστηκε έργο της Kevser Ugurlu, σε ακουαρέλα και γκουάς, οργανωμένο γύρω από μια μεγάλη αψίδα, στον παιδιατρικό χώρο του ανακαινισμένου τμήματος επειγόντων· η καλλιτέχνιδα το περιέγραψε ως παρήγορη απόσπαση της προσοχής για παιδιά που μπορεί να νιώθουν άγχος στο νοσοκομείο [L8]. Πρόκειται για στόχους της καλλιτέχνιδας, όχι για μετρημένες επιδράσεις.